Niemand kan het me kwalijk nemen dat ik heimelijk hoop dat het nazomer blijft totdat het voorjaar weer begint. Augustus duurt tot het november wordt, daarna lijkt het september tot halverwege januari. ’s Ochtends drink ik mijn koffie in de eerste zonnestralen die achter de heuvels vandaan piepen, ’s middags schuur ik mijn houtwerk in …
Het jaar nadert zijn einde en de Griekse winter laat zich van zijn beste kant zien. Of moet ik zeggen dat hij zich juist helemaal niet laat zien? ’s Ochtends ligt het dek vol met dikke druppels dauw, maar zodra de zon boven de heuvels uitkruipt begint er weer een nieuwe zachte nazomerdag. Ideaal klusweer: …
“Als je een man bent, zoals ik, dan is het natuurlijk niks. Maar voor een vrouw is het echt een prima autootje”. Geamuseerd knik ik naar de jongen van een jaar of twintig die me de opel corsa van zijn vriendin staat aan te prijzen. Heb ik even geluk dat ik een vrouw ben… Ik …
Nu ik de sleutel van Ataraxía in mijn zak heb kan ik eindelijk aan de slag om van haar mijn nieuwe thuis te maken. Er moet ontzettend veel gebeuren, maar omdat ik in de wintermaanden toch zonder betaald werk zit heb ik tijd genoeg. Mijn eerste zorg is het overvaren van de boot van Preveza …
Toen Jelle en ik in het voorjaar besloten dat een toekomst voor ons samen er niet in zat, bezorgde me dat dubbel liefdesverdriet. Enerzijds natuurlijk om de relatie zelf, om mijn levensmaatje en onze gezamenlijke toekomst die uiteenspatte. Liefdesverdriet zoals het in films en popsongs voorkomt. Maar met dat bijltje had ik wel eerder gehakt. …
