De kunst van het vertragen
Deze winter keek ik bij de Grieken de kunst van het vertragen af. Tussen panagiri’s, zeilersbarbecues en een borrelende vulkaan in gleed het leven in een lagere versnelling.
Deze winter keek ik bij de Grieken de kunst van het vertragen af. Tussen panagiri’s, zeilersbarbecues en een borrelende vulkaan in gleed het leven in een lagere versnelling.
Amper ben ik in Pylos aangekomen of ik wil alweer vertrekken. Niets ten nadele van de ontvangst in Pylos, maar ik heb een geschiedenis met deze plek.
“Weer of geen weer”: nadat de winter zich in februari uitvoerig van alle kanten heeft laten bekijken met regen, wind, sneeuw en kou, breekt aan het einde van de kortste maand een periode aan van ‘geen weer’. Geen harde wind, geen stortbuien en geen nachtvorst, maar ook nog geen lentezon, geen stralend blauwe lucht en …
Het jaar nadert zijn einde en de Griekse winter laat zich van zijn beste kant zien. Of moet ik zeggen dat hij zich juist helemaal niet laat zien? ’s Ochtends ligt het dek vol met dikke druppels dauw, maar zodra de zon boven de heuvels uitkruipt begint er weer een nieuwe zachte nazomerdag. Ideaal klusweer: …
“Als je een man bent, zoals ik, dan is het natuurlijk niks. Maar voor een vrouw is het echt een prima autootje”. Geamuseerd knik ik naar de jongen van een jaar of twintig die me de opel corsa van zijn vriendin staat aan te prijzen. Heb ik even geluk dat ik een vrouw ben… Ik …
Toen Jelle en ik in het voorjaar besloten dat een toekomst voor ons samen er niet in zat, bezorgde me dat dubbel liefdesverdriet. Enerzijds natuurlijk om de relatie zelf, om mijn levensmaatje en onze gezamenlijke toekomst die uiteenspatte. Liefdesverdriet zoals het in films en popsongs voorkomt. Maar met dat bijltje had ik wel eerder gehakt. …